شیعیان كوفه در اندوه شهادت امام‏حسین(ع)و پشیمان از گناه‏بزرگ خویش، چاره جویى مى‏كردند تا بتوانند اشتباه خود را جبران‏نمایند. شمارى از رهبران قبایل و سرشناس‏ترین شیعیان در منزل‏سلیمان بن صرد گرد آمدند تا راهى براى انتقام بیابند. سلیمان‏بن صرد دراجتماع آنان گفت:

«ما وعده‏ى یارى به اهل‏بیت پیامبر(ص)دادیم، ولى یاریشان‏نكردیم و به انتظار فرجام كار ماندیم تا آن كه فرزند پیامبرمان‏كشته شد. خدا از ما راضى نخواهد شد مگر این كه با قاتلان او بجنگیم. شمشیرها را تیز كنید و هرچه مى‏توانید نیرو و اسب تهیه كنید تافراخوانده شوید.»

مسیب بن نجبه پس از حمد و ثناى خداوند، گفت: «ماگرفتار عمرطولانى شدیم و در معرض انواع آزمایشهاى الهى‏قرار گرفتیم. از خداوند مى‏خواهیم ما را در زمره‏ى افرادى قرارندهد كه به آنها گفته مى‏شود: مگر شما را به اندازه‏اى عمر ندادم‏كه پندگیرید. امیرمومنان على(ع)هم فرمود: مقدار عمرى كه خداونددر آن بر فرزند آدم اتمام حجت مى‏كند، 60 سال است. در میان ماكسى نیست كه به این سن نرسیده باشد. ما به تزكیه‏ى خود مغروربودیم و حال آنكه خداوند ما را در تمام امورى كه مربوط به پسردختر پیامبرش بود، دروغگو یافت.

نامه‏ها و فرستادگان امام حسین(ع)به ما رسید و برما اتمام حجت‏شد. از ماخواسته شد كه از آغاز تا پایان، در نها و آشكار او رایارى دهیم ولى ما از بذل جان در راه او بخل ورزید، تا این كه‏امام حسین(ع)در كنار ما كشته شد. نه با دست‏خود او را یارى‏دادیم و نه با زبان خود از او دفاع كردیم و نه با اموال و قوم‏و قبیله خود.

عذر ما در پیشگاه خداوند، به هنگام دیدار پیامبر(ص)چیست كه‏فرزند محبوبش، همراه فرزندان و خاندانش، در بین ما كشت‏شد؟! به‏خدا سوگند، هیچ عذرى نداریم مگر این كه قاتل او را و كسانى كه‏بر ضد او قیام كردند، را بكشیم و یا آن كه در این راه كشته‏شویم. شاید خداوند از ما خشنود شود.

من هنگامى كه خداوند را ملاقات مى‏كنم از عقوبت و عذاب او درامان نیستم. اى مردم! از میان خود فردى را به رهبرى انتخاب‏بكنید تا قیام را آغاز كنیم.»

رفاعد بن شداد پس از مسیب به سخنرانى پرداخت و گفت: «خداوند تو را به بهترین سخنان راهنمایى كرد. بهترین كار راكردى كه دعوت به جهاد با تبهكاران بود كه راه توبه از گناه‏بزرگ است. اگر خودت رهبرى ما را بپذیرى، ما همه قبول خواهیم‏كرد و اگر نپذیرى، پیرمرد شیعه صحابى رسول خدا(ص)و فردى كه درقبول اسلام پیشگام بود، سلیمان بن صرد خزاعى را به رهبرى برمى‏گزینیم كه به شجاعت و دوراندیشى مشهور و مورد اعتماد است.»

عبدالله بن وال و عبدالله بن سعد نیز سخنرانى كردند و ازسلیمان بن صرد و مسیب بن نجبه به نیكویى یاد كردند. سرانجام سلیمان بن صرد خزاعى به رهبرى قیام برگزیده شد.

شیعیان، همگى بر این باور بودند كه تنها راه پاك شدن لكه‏ى‏ننگ پیمان شكنى آنان، كشتن قاتلان امام حسین(ع)و یارانش است. آنان هم پیمان شده بودند كه این بار پیمان نشكنند و تا آخرین‏قطره خون، بر سر پیمان خویش بایستند. شیعیان از عملكرد گذشته‏ى‏خویش توبه كرده بودند و آماده‏ى انتقام از قاتلان امام حسین(ع)ویارانش بودند.




موضوع :
بعدازشهادت امام حسین علیه السلام ,